672!!!

Φυσικά, κανείς θρησκόληπτος δεν έχει πρόβλημα με αυτόν τον αριθμό. Κανείς δε θα αρχίσει να ουρλιάζει και να ωρύεται για το 672, αντίθετα με διάφορους άλλους αριθμούς που παίρνουν όλη τη δόξα.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΤΟ 672 EΙΝΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ!!!
(λακωνικότατος αυτή τη φορά ο δικός σου)

Γνωρίζουμε για την Αποκάλυψη του Ιωάννη και την αναφορά της στον αριθμό 666. Γνωρίζουμε επίσης πολλοί από εμάς την ιστορία με τη μετάφραση του συγκεκριμένου βιβλίου και τις διάφορες φήμες που υποστηρίζουν ότι δεν είναι το 666, αλλά το 616 ο αριθμός του θηρίου.

Τα πάντα στον κόσμο είναι απλά μαθηματικά. Άρα και ο Θεός σίγουρα τα απλά μαθηματικά θα χρησιμοποιούσε για να γίνει κατανοητός στον κόσμο. Και μιλάμε για πολύ απλά μαθηματικά, στο κάτω-κάτι ο Θεός είναι τριαδικός ως προς τις υποστάσεις του και όχι ρίζα-πλην-έντεκα-στο-τετράγωνο-ικός, ούτε καν εννέα-πέμπτα-ικός.

Σκοπός αυτού του κειμένου είναι να δείξει στον απλό κόσμο ότι με απλά μαθηματικά και λίγες γνώσεις περί του οικονομικού συστήματος, μπορούμε να δούμε πού οφείλεται η αλλαγή του 616 σε 666. Και πιστέψτε με, δεν οφείλεται σε λάθος του μεταφραστή.

Η πίστη στο Θεό, άρα και η πίστη στον Αντίχριστο αλλά και οποιαδήποτε πίστη*, είναι υπηρεσία. Υπόκειται λοιπόν σε ΦΠΑ 9%, έτσι δεν είναι; Λάθος, δεν είναι έτσι. Το 616 μεταφράστηκε με τον ΦΠΑ να είναι 8% και όχι 9%. Αν κάνουμε την πράξη και αυξήσουμε το 616 (δηλαδή την καθαρή τιμή για τον αριθμό του θηρίου) κατά 8% (δηλαδή το ΦΠΑ που του προστέθηκε κατά την μετάφραση στην Αρχαία Ελληνική), παίρνουμε ένα αποτέλεσμα που με την απλή στρογγυλοποίηση, όπως τη μάθαμε στο σχολείο, μας δίνει το 665. Αλλά εδώ μιλάει η οικονομία και όχι η λογική, άρα η απλή στρογγυλοποίηση δεν υφίσταται, αλλά αντικαθιστάται από την οικονομική στρογγυλοποίηση που μετατρέπει όλους τους αριθμούς μεταξύ 665 και 666 σε 666.

Ο ΦΠΑ όμως έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, με το 8% να γίνεται 9%. Παίρνουμε λοιπόν την καθαρή τιμή του αντίχριστου, το 616, και το αυξάνουμε κατά 9%. Με την ίδια οικονομική στρογγυλοποίηση παίρνουμε την τιμή 672. Τώρα ξέρετε τι πρέπει να προσέχετε και ποιος αριθμός κρύβει πραγματικά μέσα του την αμαρτία.

672

*Εξαιρείται η πίστη στο Βούδα, ο οποίος απεικονίζεται πάντοτε στην ίδια καθιστή στάση, πράγμα που τον καθιστά αντικείμενο Φόρου Ακίνητης Περιουσίας.

Το 672 στη λαϊκή κουλτούρα:

Dresden Dolls: Μουσικό συγκρότημα που εξυμνεί το Σατανά με την εμφάνισή του και τους στίχους του. Κυκλοφόρησαν τραγούδι με τίτλο 672. Σε αυτή την εικόνα εμφανίζονται να διαπράτουν ασεμνότατες αμαρτωλές πράξεις στα βαθιά καζάνια της κολάσεως, πρωτού ψηθούν και γίνουν πήλινα τούβλα, όπως τόσοι άλλοι πριν από αυτούς που είναι ακόμη μέσα στο καζάνι.

Batman, ο σκοτεινός ιππότης, ο τιμωρός της νύχτας. Άφρων πλούσιος, ραδιούργος και αντίχριστος. Στο τεύχος #672 εμφανίζεται πάνω σε μοτοσυκλέτα της οποίας τα φώτα είναι στην πραγματικότητα τα μάτια του θηρίου. Πολλοί ιδιοκτήτες του συγκεκριμένου τεύχους είδαν αυτά τα μάτια να κλείνουν, να κοκκινίζουν και να βγάζουν σπίθες.

Superman: Όχι τόσο σκοτεινός όσο ο Batman και το πρώτυπο του σωστού άνθρωπου ως Klark Kent. Όχι για πολύ όμως, στο τεύχος #672 μπορούμε καθαρά να δούμε τον Superman να προσπαθεί να αποφύγει τα Αγγελικά Τάγματα (που όπως πάντα εμφανίζονται με άσπρες στολές), αλλά και μία νεκροκεφαλή στην αγκράφα της ζώνης του. Εμφανέστατη είναι επίσης η μορφή του Σατανά πάνω στο κόκκινο βρακάκι του Superman, λίγο πιο ψηλά από το δεξί του αρχίδι.

Walt Disney - Donald Duck: Στο τεύχος 672 των "Walt Disney's Comics" μία μορφή μαύρης μαγείας από τον Donald. Χρησιμοποιόντας οδηγίες από ένα βιβλίο του Βελζεβούλ και κάνοντας το σήμα με τα δύο τεντωμένα δάχτυλα, γνωστό από τους hippies και τον Ozzy Osbourne (γνωστοί ακόλουθοι του σατανά), εξαπολύει ένα κύμα σκότους από το χέρι του κατευθείαν στο μυαλό του συνάνθρωπού του μέσα από τα μάτια του.

Είμαι κι εγώ υπέρ της πειρατείας...

...και απορώ αν το φακέλωμα του Blogspot θα με οδηγήσει στα δικαστήρια, τα πρόστιμα και πιθανότατα τη φυλάκιση ή αν αυτό δε θα το δει κανείς (τόσο δημοφιλές είναι το blog) και θα περάσει στο ντούκου.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Το παρακάτω κείμενο είναι άκρως πολιτικοποιημένο. Και από τη στιγμή που δημιουργήθηκε κόμμα αποκλειστικά και μόνο για να μπει στην Ευρωβουλή για να ψηφίζει κατά των νόμων που προσπαθούν να περιορίσουν την πειρατεία, το παρακάτω κείμενο είναι και κομματικοποιημένο. Επίσης, είναι από αυτά τα κείμενα που λένε απλά διάφορα αυτονόητα πράγματα και απλά τα μαζεύει σε έναν τόπο για να βρίσκονται. Αν θεωρήσετε ότι εδώ υπάρχουν καινοτόμες και ριζοσπαστικές ιδέες είστε απλά πολύ συντηριτικοί ή βλάκες ή το ίδιο κάνει οπότε το ίδιο κάνει λέμε.

Το πήραμε το μύνημα από τον κύριο Σαρκοζί περί πειρατείας. Μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, στην τρίτη δεν πρόκειται να αποκτήσει πρόσβαση στα ίντερνετς για την υπόλοιπη ζωή του. Όχι, απότομα ξεκίνησα. Πρέπει να δώσω κάποιες πληροφορίες. Ξαναπάμε από την αρχή:

Τον τελευταίο καιρό γίνεται όλο και πιο δημοφιλής η διακίνηση δεδομένων μέσω του διαδυκτίου, η πειρατεία. Μέσα σε αυτά τα δεδομένα περιλαμβάνονται και μουσικές δημιουργίες. Οι παραγωγές εταιρείες λοιπόν πήραν αρκετές κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις με το μέρος τους για να κοπάσει αυτό το φαινόμενο. Τα καλύτερα παραδείγματα είναι η Σουηδική κυβέρνηση και ο κύριος Σαρκοζί της Γαλλιάς. Έτσι, έγιναν από το κράτος τις Σουηδίας και διάφορες εταιρείες αγωγές και μυνήσεις σε ιστοσελίδες που βοηθούσαν στην διακίνηση δεδομένων. Ταυτόχρονα, στη Γαλλία μπαίνει σε εφαρμογή νόμος που κάνει νόμιμη την παρακολούθηση τον δεδομένων που μπαίνουν και βγαίνουν από τον υπολογιστή κάποιου στο internet και την διακοπή της σύνδεσής του μετά από δύο "προειδοποιήσεις". Τέτοιοι νόμοι προτείνεται να ισχύσουν σε όλες τις χώρες της ΕΕ (ποιος άλλος θα έκανε κάτι τέτοιο;)

Θέλω να αναλωθώ στα λόγια των δισκογραφικών εταιρειών και των καλλιτεχνών, αφού πρώτα ρωτήσω κάποιες αυτονόητες ερωτήσεις που ιδιαιτέρως στην Ελλάδα, αν έρθει με το κακό τέτοιος νόμος, έχει πολύ πλάκα να προσπαθήσει κάποιος να τις απαντήσει:

1) Πώς μπορώ να είμαι σίγουρος ότι το ίδιο Αστυνομικό Σώμα που αδυνατεί να πιάσει έναν πλανόδιο πωλητή αντιγραμμένων δίσκων (που αντίθετα με τους πειρατές, αυτός βγάζει λεφτά εις βάρος του δημιουργού και μάλιστα πολλά λεφτά) ή ακόμη χειρότερα, αδυνατεί να πιάσει το μεγάλο κεφάλι και περιορίζεται στον πλανόδιο, θα μου εγγυηθεί την υγιή επιβολή αυτού του νόμου; Γιατί δεν επιβάλλει το νόμο ο μπάτος που τρώει τις πέτρες στις πορείες, τον επιβάλει το ίδιο το μεγάλο κεφάλι (που είναι και για περισσότερες πέτρες) οπότε ποιον θα πιάσει, τον εαυτό του; Άτοπο.

2) Γιατί δεν ξεκινάει αυτός ο νόμος από κάτι πιο απλό από την παρακολούθηση τον υπολογιστών; Ξέρουμε τη γνωστή ερώτηση "Άδεια και δίπλωμα", δεν είναι λίγες οι φορές έχει σταματήσει η τροχαία εμάς ή κάποιον γνωστό μας, όπως επίσης κάποιοι έχουμε βρεθεί στη δύσκολη θέση της ερώτησης "Ταυτότητα ή διαβατήριο" σε διάφορες τουριστικές νησιώτικες περιοχές ή κοντά στα σύνορα. Οπότε γιατί να μη γίνει αυτή η ερώτηση "Άδεια, δίπλωμα και κινητό". Τα κινητά μας είναι γεμάτα πειρατεία. Ξέρετε γιατί; Επειδή οι υπολογιστές παρακολουθούνται ήδη, ενώ το όργανο πώς το πείθεις να ψάχνει κινητά όταν πρέπει να κάνει κύρηγμα για ζώνη, αλκοόλ, παιδιά στο πίσω κάθισμα κτλ.

3 Τους ίδιους του υπολογιστές του δημοσίου τους έψαξε κανείς; Δε γίνεται, λίγη μουσικούλα όλοι τη χρειάζονται, θα υπάρχουν τουλάχιστον 20 τραγούδια ανά υπάλληλο. Και δεν ξεχνάμε το "μην αντιγράφεις CD στο σπίτι, θα στα γράψω στη δουλειά", που η δουλειά κατά 60% είναι δημόσιο. Με λίγα λόγια, τον ήπιαμε, θα πιάνουν εμάς και αυτοί θα μένουν ανέγγιχτοι. Αλλά φυσικά, αυτό γίνεται με όλους τους νόμους. Άρα τον ξανα-ήπιαμε για να είμαι πιο σαφής.

4) Πόσοι είναι οι ραδιοφωνικοί σταθμοί (ιδιαίτερα μικρής/τοπικής εμβέλειας) και ακόμη χειρότερα, πόσα τα κλαμπάκια, μπουζούκια, μπαράκια, καφεμπάρ κτλ που παίζουν μουσική την οποία έχουν αγοράσει. Κι αν την έχουν αγοράσει, την έχουν αγοράσει για δημόσια αναπαραγωγή; Ή το απλό CD για αναπαραγωγή κατ'οίκον; Αυτούς ποιος θα τους πιάσει; Όχι εγώ πάντως, όχι προς το παρόν.

Και έφτασε η ώρα της απάντησης στο "Δουλεύω για το ψωμί μου" που θα πει ο κάθε μουσικός παραγωγός, ηχολήπτης, και δυστυχώς καλλιτέχνης. Δουλεύεις για το ψωμί σου; Δεκτόν. Είναι η δουλειά σου μόνο να ηχογραφείς σε ένα studio και να πουλάς CD; Άτοπο. Συναυλίες, merchandise, διαφημίσεις, soundtracks, συνδρομητικά fan clubs και όλα αυτά που χαρακτήριζαν το επιχειρηματικό δαιμόνιο των 70s και 80s έχουν χαθεί από την ποιοτική μουσική. Εδώ μουσικός με αγοραφοβία κάνει soundtracks για να βγάλει το ψωμί του και έχει να κυκλοφορήσει δίσκο για 11 χρόνια, εσύ που μπορείς να παίξεις μπροστά σε 100.000 κόσμο κωλώνεις; Αλλά μπορείς; Η γενιά του σήμερα θέλει να σε δει ζωντανά; Όχι μεγάλε, επειδή είσαι 1 φορά άχρηστος και αυτοί 10 φορές ανίκανοι να πάνε σε ένα live. Είναι όμως η ίδια γενιά που προάγει την πειρατεία. Άρα μάλλον κι εσύ δεν είσαι τόσο καλός. Μπορείς να γεμίσεις στάδια, μπορείς να κοσμήσεις με τη μουσική σου σειρές, ταινίες, διαφημίσεις, σποτάκια, μπορείς να κοσμήσεις με τη φάτσα σου και το λογότυπό σου μπλουζάκια, καπέλα, κονκάρδες, αυτοκόλητα, μπορείς ακόμη και να γράψεις το όνομά σου σε προφυλακτικά ή να βγάλεις φέρετρο του συγκροτήματός σου και τότε μπορείς να πεις ότι δούλεψες για το ψωμί σου. Τα CD είναι το 10% το πολύ από το εισόδημά σου και, πίστεψέ με, αν είσαι καλός, ένα γνήσιο CD αξίζει αγοράς κι ας υπάρχει πειρατικό σε όλο το internet.

Αφού πάντως υπάρχει κόμμα που μοναδικός του σκοπός είναι η κατάργηση τέτοιων νόμων, στις επόμενες ευροεκλογές θα κατεβώ κι εγώ με ένα άλλο κόμα: Τους "Συκολόγους Ροζ", υπέρ κάθε συκεάς που γουστάρει να φοράει ροζάκι και γουνάκι. Όχι, σοβαρά τώρα, ένα κόμμα που θα προσπαθήσει να κάνει τα σχολεία να κλείνουν πιο νωρίς. Έστω να ανοίγουν πιο αργά αν είναι να μας κρατάνε μέχρι τον Ιούλη. Κάθε χρόνο τρώμε και 3-4 μέρες παραπάνω από τον προηγούμενο, δεν είδα ποτέ να ανοίγουμε αργότερα όμως, ούτε καν μετά τους Ολυμπιακούς ρε γαμώτο.

Εντάξει, το ξέρω το ποιήμα τώρα. Μου την έχει σπάσει που θα κλείσουν αργά τα σχολεία. Είμαι επίσης κολημμένος με τον Jim Johnston που έχει αγοραφοβία και ζει με το μισθό που του δίνει ο Mr.McMahon για να γράφει μουσική για το WWE. Είμαι ακόμη πιο κολλημένος με τους KISS που τα λεφτά που έβγαλαν γεμίζοντας στάδια και πουλώντας από μπλουζάκια μέχρι δονητές με το όνομά τους είναι τουλάχιστον 100 φορές τα λεφτά των δίσκων τους. Και, hell yeah, είμαι ακόμη πιο κολλημένος με την ιδέα του να τη λέω στους πάντες και να φεύγω με τις μπάντες. Οπότε γιατί όχι;

http://www.europarl.europa.eu/elections2009/default.htm?language=EL
- Ιστοσελίδα για τις Ευροεκλογές

http://www.piratpartiet.se/international/english
- Το Σουδηικό Ευρωκόμμα υπέρ της πειρατείας

Ένα μύδι κι ένα στρείδι...

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΦΥΣΗ. ΕΤΣΙ ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ, ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΤΑΝΤΑΕΙ ΜΑΛΑΚΙΑ. ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ.

Ένα μύδι σαμιαμίδι
Το τσιγάρο του το στρίβει
Κι ένα στρείδι σαν το γλάρο
Που πετάει πριν το χάρο
Να το πάρει για ταξίδι
Το καημένο μας το στρείδι
Γιατί έχει και γονίδι
Από σολωμό του βάθους
Όπως έχουν οι ντομάτες
Για να αντέχουνε στα κρύα
Όπως μια μικρή κυρία
Που τις τρώει κι απολαμβάνει
Το κουκί και το ρεβύθι
Που έχουν γεύση από χαβιάρι
Και μυρίζουνε ντολμάδες
Και ελπίζω μία μέρα
Να τα βγάλουν σ' άλλο σχήμα
Κι όχι μόνο γραμματάκια
Και ζωάκια και καρδούλες
Κι ο κιμάς ο μοσχαρίσιος
Που φυτρώνει στην αυλή μου
Σαν καπνός καλλιεργείται
Και μιλώντας για καπνό
Τώρα πια μεταλλαγμένο
Έγινε και το χασίς
Για να βλέπεις ροζ ποντίκια
Όταν θα το καταπιείς
Που τα έβλεπες και πριν
Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα
Γιατί έχω μεταλλάξει
Τα γονίδια του μπαμπά σου
Και του έδωσα αντοχές
Για να αντέχει φασαρίες
Μουσική και ροκ εντ ρολ
Και για να μη σου τα πρήζει
Όταν είναι δυνατά
Αλλά μιας και είπα πρήζει
Μάλλον εννοούσα πρίζα
Γιατί πλέον τεκνοποιείς
Με φισάκια κι ιστορίες
Κι αναβάθμιση χρειάζονται
Μια φορά στην τριετία
Γιατί αλλάζουν οι μορφές τους
Αλλιώς θα πηδάς γριές
Που γριές πια δεν υπάρχουν
Γιατί βρήκα το ελιξήριο
Που το πίνουνε και νιώνουν
Και καμιά τους δεν πεθαίνει
Και γι'αυτό η γη γεμίζει
Σαν ακρίδες, κατσαρίδες
Πλήθος άνθρωποι φωνάζουν
Ένα μύδι κι ένα αρχίδι
Κάνανε τον Αρχιμήδη.

Δέκα αδικημένοι μεγάλοι Έλληνες

Θα έχετε ακούσει όλοι για την ψηφοφορία που διοργανώνει το ΣΚΑΙ για τους 100 μεγαλύτερους Έλληνες (τώρα που γράφω είναι στη διαδικασία επιλογής μεταξύ των 10 πιο δημοφιλών). Δυστυχώς, υπάρχουν παράπονα πως πολλά ονόματα δεν αξίζουν να είναι στη λίστα και πως πήραν τη θέση άλλων. Δε θα αναλωθώ στις θέσεις που κατέλαβαν οι 100 μεγάλοι Έλληνες, αλλά θα παραθέσω 10 Έλληνες που αδικήθηκαν και κακώς δεν είναι στη λίστα. Τους ταξινομώ με τη σειρά που θα έπρεπε να έχουν μέσα στη λίστα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ανάμεσά τους δε θα έπρεπε να υπάρχουν άλλοι που δικαίως ψηφίστηκαν και είναι σε αυτή. Ξεκινάω από τον μικρότερο για να φτάσω στον μέγιστο Έλληνα όλων.

10. Εγώ
Ασχολίαστο και αναμφισβήτητο. Φυσικά και η μετριοφροσύνη μου με άφησε στο νούμερο 10 της λίστας μου, αλλά αξίζω μια θέση στους 100.

9. Εφραίμ
Διότι επιχειρηματίες όπως ο Ωνάσης και άνθρωποι της πίστης αξίζουν αναμφίβολα μία θέση στους 100 μεγαλύτερους των Ελλήνων.

8. Πασχάλης Αρβανιτίδης
Ο ίδιος μπορεί δύσκολα να έμπαινε στους τελευταίους των 100, αλλά η προσφορά του στη δημιουργία νέων Ελλήνων του προσφέρει κάποιες θέσεις στην κατάταξη. Γιατί χωρίς τις γερές βάσεις που του προσφέρει, το Ελληνικό έθνος θα είχε σαφώς λιγότερους Έλληνες τα τελευταία χρόνια και δε θα μπορούσε να αναδείξει άλλους.

7. Damien Karras
Ο Ιερέας Damien Karras, γιος ομογενών στις Ηνωμένες Πολιτείες, ασχολήθηκε με τον εξορκισμό. Μέσα από την ταινία "Ο Εξορκιστής", έγινε από τους πρώτους τόσο ευρέως γνωστούς Έλληνες ανά τον κόσμο. Μπορεί να μην υπήρξε πραγματικά, αλλά είναι μια εικόνα για το έθνος, όπως εκείνη του Αγνώστου Στρατιώτη.

6. Σάκης Τόλης
Ο τραγουδιστής και κιθαρίστας των Rotting Christ έχει αφήσει στους άλλους λαούς στίγμα ισάξιο με αυτό της Μελίνας Μερκούρη και της Μαρία Κάλλας και σίγουρα μεγαλύτερο από αυτό της Αλίκης Βουγιουκλάκη ή του Λάκη Λαζόπουλου. Οπότε άξιζε μία θέση στους 100 μεγαλύτερους Έλληνες.

5. Trish Stratus (κανονικό όνομα: Patricia Anne Stratigias)
Η μοναδική γυναίκα της λίστας, γόνος ομογενών Ελλήνων στον Καναδά που έκανε καριέρα στις Ηνωμένες πολιτείες, έχει πολλούς λόγους για να είναι μέσα σε αυτή τη λίστα. Αδικείται όμως, όχι μόνο τώρα, αλλά γενικότερα, ενώ θα έπρεπε να είναι πρότυπο για κάθε Ελληνίδα και στόχος για κάθε Έλληνα. Για του λόγου το αληθές, δείτε και τη σχετική φωτογραφία.

Φτάσαμε στους τέσσερις τελευταίους της λίστας των αδικημένων μεγάλων Ελλήνων. Αυτοί θα έπρεπε ασυζητητί να είχαν μια θέση στη δεκάδα, αλλά παρ'όλα αυτά δεν ήταν καν μέσα στους 100.

4. Κώστας Γκουσγκούνης
Εδώ τα λόγια είναι περιττά. Δεν υπάρχει Έλληνας που δε θαυμάζει τον μετρ του ζευγαρώματος, τον άξιο Γκουσγκούνη. Ο άνθρωπος είναι ζωντανός θρύλος.

3. Σωκράτης Κόκκαλης
Δεν υπάρχει σπίτι, δεν υπάρχει παρέα, δεν υπάρχει μέρα που δε συζητάμε για τον πρόεδρο Σωκράτη. Αξίζει μία θέση στους μεγάλους Έλληνες, αφού συνοδεύει πάντα τον καφέ, το ποτό, την έξοδο, το φαγητό, την τηλεόραση, τη μουσική και κάθε ελληνική στιγμή.

2. Κώστας Πάσσαρης
Ένα πρότυπο για όλα τα Ελληνόπουλα, αγαπήθηκε πολύ από Έλληνες και ξένους, τόσο που πολλές κυβερνήσεις ήθελαν να τον κρατήσουν για τη χώρα τους και μόνο. Το προνόμιο αυτό τελικά το απέκτησε η Ρουμανία, η οποία με νύχια και με δόντια, αλλά και τη βοήθεια των αστυνομικών και ειδικών της δυνάμεων, κρατάει τον αγαπημένο Κώστα Πάσσαρη φυλακισμένο. Αυτός βέβαια δεν αρνήθηκε ποτέ τον τόπο του και με το γνωστό "ΧΟΥ-ΦΤΟΥ-ΦΑΚΓΙΟΥ" (που στα Ρουμάνικα σημαίνει "Έλληνας γεννήθηκα και στην Ελλάδα θα πεθάνω") διεκδίκησε με σθένος την επιστροφή του στα πάτρια εδάφη.

Φτάσαμε στο νούμερο 1 της λίστας. Αυτή η θέση θα δοθεί στον μέγιστο Έλληνα όλων των εποχών. Σε έναν που έχει προσφέρει στην Ελλάδα αλλά την έχει αναδείξει και ως ανώτερη στα άλλα έθνη. Δεν είναι απλά πρώτος στη λίστα των αδικημένων, είναι ο μεγαλύτερος Έλληνας που υπήρξε και κακός δε βρίσκεται πρώτος χωρίς καν να χρειαστεί ψηφοφορία στη λίστα των 100.

1. Ο Έλληνας από το ανέκδοτο
Είναι ο Έλληνας που προσφέρει γέλιο στους συμπατριώτες του, ενώ ταυτόχρονα με την ευφυΐα του, τη δύναμή του, το θάρρος του και όλες τις αρετές του αποδεικνύει την ανωτερότητα του Ελληνικού λαού έναντι οποιουδήποτε άλλου. Είναι ανούσιο να γίνει ψηφοφορία για τον μεγαλύτερο Έλληνα, αφού ο Έλληνας από το ανέκδοτο κατέχει αυτή τη θέση από την απαρχή των χρόνων.

Νύμφη Ευρυδίκη η Αθηναία

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΗΓΗ ΓΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ Ή ΜΥΘΟΛΟΓΙΚΕΣ ΓΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΙ ΕΝΑ ΠΛΕΞΙΜΟ ΙΣΤΟΡΙΑΣ, ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ, ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΜΑΛΑΚΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΕΡΝΕΙ ΟΜΑΔΙΚΩΣ.

Η νύμφη Ευρυδίκη ήταν σύζυγος του μουσικού Ορφέα. Καθώς δραπέτευε από τον Αρισταίο, γιο του Απόλλωνα και προστάτη των ελαιοκαλλιεργητών, δαγκώθηκε από ένα ερπετό και πέθανε. Αλλόφρων, ο Ορφέας έπαιξε τόσο λυπητερά τραγούδια και τραγούδησε τόσο θρηνητικά, ώστε όλοι οι θεοί και οι νύμφες δάκρυσαν και τον συμβούλευσαν να κατέβει στον Άδη και να ζητήσει τη σύζυγό του πίσω. Ο Ορφέας έπραξε όπως του είπαν και με τη μουσική του απάλυνε την καρδιά του Πλούτωνα, αλλά ήταν και ο μόνος που κατάφερε να απαλύνει την καρδιά της Περσεφόνης, οι οποίοι συμφώνησαν να επιτρέψουν στην Ευρυδίκη να επιστρέψει μαζί του στη γη. Αλλά η συμφωνία που συνόδευε την απόφαση ήταν πως ο Ορφέας έπρεπε να περπατά μπροστά από αυτή και να μην κοιτάξει πίσω μέχρι να φτάσει στον πάνω κόσμο. Μέσα στην αγωνία και τον πόθο του αθέτησε την υπόσχεση και η Ευρυδίκη εξαφανίστηκε πάλι από τη θέασή του.
Φυσικά, η ψυχή της Ευρυδίκης δεν κρίθηκε από τον παρορμητικό Ορφέα, αλλά κέρδισε άλλα δύο ταξίδια ως άνθρωπος πλέον στον πάνω κόσμο. Το πρώτο έγινε κατά το 330πΧ, όταν επέστρεψε στον πάνω κόσμο ως απόγονος του Αθηναίου στρατηγού Μιλτιάδη. Σύντομα παντρεύτηκε τον ηγεμόνα της Κυρήνης, Οφέλλα, ο οποίος όμως προδόθηκε από το σύμμαχο του Αγαθοκλή το 309πΧ και οδηγήθηκε στο θάνατο. Η Ευρυδίκη επέστρεψε στην Αθήνα, όπου και παντρεύτηκε τον Μακεδόνα Στρατηγό, Δημήτριο τον Πολιορκητή, ο οποίος είχε μόλις εισβάλλει στην πόλη. Έζησε και γέρασε μαζί του μέχρι που ήρθε η ώρα της επιστροφής της στον κάτω κόσμο.
Κοντά 2500 χρόνια έμεινε η Ευρυδίκη ξανά εκεί και είδε όσους είχε γνωρίσει και στη δεύτερή της ζωή να περνάνε το κατώφλι του Άδη. Ο Πλούτωνας και η Περσεφόνη της χρωστούσαν άλλη μια άνοδο στη γη, αλλά την καθυστερούσαν με γραφειοκρατικά κόλπα και μανούβρες στα διαδικαστικά. Πολλές φορές είχε δοκιμάσει να φύγει, αλλά ο Κέρβερος την κρατούσε μακρυά από τη ζωή. Ο Ορφέας είχε εξημερώσει το τρικέφαλο αυτό τέρας μία φορά για να μπει στον Άδη, αλλά η Ευρυδίκη δε μπορούσε πια παρά να περιμένει. Δυο φορές μόνο βρέθηκε στην είσοδο του Άδη χωρίς να της ορμήξει ο Κέρβερος. Ήταν οι δυο φορές που δεν ανέβαινε στη γη, αλλά κατέβαινε στα έγκατά της.
Κατά το 1990μΧ, η Ευρυδίκη κατάφερε με τη βοήθεια του Μίνωα, του Ραδάμανθυ και του Αιακού, των δικαστών του Άδη, να διεκδικήσει και να κερδίσει τη δεύτερη άνοδό της στον πάνω κόσμο από την αλύγιστη Περσεφόνη. Πάλι διάλεξε ως τόπο για να γεννηθεί την Ελλάδα, παρότι τα κέντρα του πολιτισμού είχαν μεταφερθεί πολύ πιο δυτικά. Δυστυχώς, πριν καν ενηλικιωθεί, τραυματίστηκε θανάσιμα σε πτώση με αλεξίπτωτο. Ένας έφηβος που την είδε τελευταίος ζωντανή και προσπάθησε να τη βοηθήσει, είπε ότι δε γύρισε στον κάτω κόσμο αλλά η ψυχή της άστραψε και έβγαλε φτερά, έγινε άγγελος και του υποσχέθηκε ότι θα τον προστατεύει για όλη του τη ζωή. Συναντήθηκαν ξανά μετά από πολλά χρόνια, όταν ο έφηβος γέρασε και πέθανε. Δεν ήταν η συνάντησή τους στον κάτω κόσμο, αλλά στα παλάτια του Ολύμπου, όπου και έζησαν αθάνατοι πια μαζί με τους θεούς.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΑΡΕΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΚΩΜΙΚΑ ΔΙΗΓΗΜΑΤΑ ΑΣ ΠΑΕΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΙ ΤΟ ΛΕΝΤΗ ΤΟΝ ΠΥΡΑΣΒΕΣΤΗ ΚΑΙ ΝΑ ΜΑΘΕΙ ΠΩΣ ΣΦΑΖΟΥΜΕ ΕΝΑ ΩΖΟ.

Ο Λέντης ο πυρασβέστης και οι ερωτικές περιπέτειες της κόρης του

Σήμερα θέλω να σας πω την ιστορία του Λέντη του πυρασβέστη. Ο Λέντης που λέτε ήταν ένα θύμα των καταστάσεων και των γονιών του. Από μικρός ήθελε να γίνει μέλος του υποκόσμου και είχε αποκτήσει τις κατάλληλες γνωριμίες πριν καν ενηλικιωθεί.
Οι γονείς του Λέντη, συνταξιοδοτημένοι δάσκαλοι πριν αυτός μπει στην εφηβία, δεν ήθελαν ο γιος τους να ακολουθήσει αυτή την καριέρα και τον πίεζαν να τελειώσει το λύκειο και να διοριστεί στο δημόσιο. Ο πατέρας του, έχοντας πολλές γνωριμίες, κυρίως τον βουλευτή πρωτοξάδερφό του, μπορούσε εύκολα να βρει δουλειά στον Λέντη σε κάποια δημόσια υπηρεσία.
Μοναχοπαίδι δεν ήταν ο Λέντης, αν και πολλοί δεν ήξεραν καν την ύπαρξη των τρίδυμων αδερφών του. Τρεις αδερφές είχε ο Λέντης, εικοσιτρία χρόνια μεγαλύτερές του, σχεδόν δεν τις γνώρισε. Σε αυτό βοήθησε και η μετακόμισή των από την Έδεσσα στη Μασσαλία (στην Έδεσσα γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Λέντης), όπου άνοιξαν ένα εστιατόριο, το οποίο μετέπειτα κύρηξε πτώχευση και οι αδερφές πήγαν να δουλέψουν ως υπηρετικό προσωπικό στο σπίτι κάποιου πλούσιου μεγιστάνα, κληρονόμου της πάμπλουτης γυναίκας του την οποία σκότωσε ο πατέρας της με σκοπό να πάρει την κληρονομιά. Όταν ο Λέντης ρωτούσε τους γονείς του τι πήρε ο πατέρας της, έπαιρνε την απάντηση "ένα κελί δύο επί δύο και έξι κιλά παπάρια". Το "ένα κελί δύο επί δυο" ο Λέντης το κατάλαβε μετά τις πρώτες του επαφές με τον υπόκοσμο, τα "έξι κιλά παπάρια" όμως έπρεπε να πάρει τον πρώτο του μισθό πυρασβέστη για να το καταλάβει.
Τελειώνοντας το Λύκειο στα 20, έχοντας χάσει δύο χρόνια, ο Λέντης γυρνούσε από δουλειά σε δουλειά μέχρι τα 26 του, όταν ο θείος του αποφάσισε να τον τοποθετήσει υπάλληλο στο Πυροσβεστικό Σώμα και να τον στείλει να ζήσει στην Αθήνα. Ο Λέντης μπορεί να μην ήθελε αυτή τη δουλειά, αλλά να κάνει καριέρα ως μαφιόζος, αλλά βοήθησε η φιλοσοφία του καράτε που είχε ασπαστεί, η κόκκινη ζώνη που με τόσο κόπο είχε κερδίσει, αλλά και η δερμάτινη ζώνη του πατέρα του που δεν ήθελε να δει το παιδί του μέλος του υποκόσμου.
Πέρασαν τα χρόνια σε μια ζωή σκέτη ρουτίνα, σπίτι-δουλειά-σπίτι όπως του έλεγαν οι συνάδελφοί του, ο Λέντης στα 34 του χρόνια παντρεύτηκε μια κοπέλα, 8 χρόνια μικρότερη, από τη νεολαία του κόμματος στο οποίο συμμετείχε ο θείος του. Ευτυχώς για τον Λέντη, η κοπέλα φορούσε μικρό νούμερο παντόφλα και τα πράγματα ήταν καλύτερα από τους καιρούς της δερμάτινης ζώνης. Μαζί της απέκτησε μια κόρη, την Ευμορφία, για τους φίλους "Μορφίνη" και για το αγόρι της "κουρκουμπίνιμου".
Όταν η Μορφίνη (Μορφίνη μου έλεγε κι εμένα να την αποκαλώ όσο κάναμε παρέα) έκλεινε τα δεκαεπτά, ζήτησε από τους γονείς της να κάνει στο σπίτι ένα "πάρτυ για καμιά δεκαριά άτομα". Ο Λέντης φυσικά δε μπορούσε να χαλάσει χατίρι στη μονάκριβή του κόρη, όπως δεν της χάλασε χατήρι για τις πολλαπλές τρύπες σε όλο της το κορμί, τα τέσσερα τατουάζ, το μωβ μαλλί και μετέπειτα το ξυρισμένο κεφάλι, οι καλοκαιρινές (και όχι μόνο) δουλειές ως χορεύτρια σε ένα μαγαζί που μάλλον με βαγόνι του μετρό έμοιαζε με τόσες μπάρες και το κάπνισμα (το οποίο περιέργως η Μορφίνη έκοψε όταν γνώρισε το αγόρι της).
Όταν έφτασαν τα γενέθλιά της, τη δεύτερη ημέρα του Σεπτεμβρίου, έγινε το "πάρτυ για καμιά δεκαριά άτομα" της Μορφίνης, στο οποίο ήρθαν περίπου σαράντα άτομα παραπλήσιας ηλικίας και παρόμοιας εμφάνισης. Το μόνο άτομο που ξεχώριζε μέσα στο πλήθος ήταν ο Μανούσος, το αγόρι της Μορφίνης, γόνος Κρητικής οικογενείας που είχε μετακομίσει στην Αθήνα πριν τρία ή τέσσερα χρόνια.
Καθόλου δεν έμοιαζε ο Μανούσος με τους Κρητικούς όπως τους είχε στο μυαλό του ο Λέντης. Ήταν ένα μετρημένο παιδί, δεν είχε κάτι το ιδιαίτερο πάνω του, εκτός ίσως τα μεγάλα γυαλιά του. Το είχε τιμή του και καμάρι του ο πατέρας της Μορφίνης που το αγόρι της κόρης του φέτος θα σήκωνε την ελληνική σημαία στα χέρια του, όπως καμάρωνε και για τις μαθητικές του επιδόσεις, τη μετρημένη του ζωή, την αποχή του από το αλκόολ, τα ξενύχτια, το τσιγάρο και τόσες άλλες κακές συνήθειες των εφήβων.
Εκείνη τη βραδιά ο Λέντης δεν έπρεπε να γυρίσει σπίτι πριν τις τέσσερις τα ξημερώματα για χάρη της κόρης του, οπότε προτίμησε αντί να παρακολουθήσει την αγρυπνία στο ναό του Οσίου Θεοκτίστου, όπως τον συμβούλεψε η γυναίκα του πριν φύγει για το καζίνο, να επισκεφτεί τον παιδικό του φίλο, Roberto, που το καλοκαίρι είχε γυρίσει πίσω στην Ελλάδα μετά από μια δεκαετή παραμονή στο σπίτι των γονιών του στη Σικελία.
Μετά από πολύωρη κουβέντα και όταν το ρολόι έδειχνε δύο και τέταρτο, ο Λέντης αποφάσισε ότι θα έμενε στο σπίτι του Roberto για τη βραδιά και γύρισε σπίτι μαζί με το φίλο του για να πάρει τις πυτζάμες του και τα σκεπάσματά του, διότι ο Roberto σαν κάθε εργένης δεν είχε δεύτερα. Για να μην ενοχλήσει, προτίμησε να ανέβει στο μπαλκόνι και να μπει από την πόρτα του δωματίου του.
Δεν πρόλαβε να ανοίξει την πόρτα ο Λέντης και αντίκρυσε μπροστά του ένα θέαμα φρικτό. Ένα κορίτσι και πέντε αγόρια γυμνά να συμμετέχουν σε ερωτικά όργια με την κόρη του και μεταξύ τους, αλλά και τον αγαπημένο του Μανούσο δεμένο σε μια καρέκλα να κοιτάζει ανήμπορος την κοπέλα του. Αφού έλυσε το Μανούσο και άρχισε να φωνάζει και να συμπεριφέρεται σαν τρελός, στο δωμάτιο έφτασε και ο Roberto. Κάποια στιγμή, ο Λέντης γύρισε προς τη γωνία στην οποία είχε τώρα σουφρώσει ο Μανούσος και παρατήρησε με πόση επιμονή κοίταζε ο νεαρός το σακάκι του Roberto. Πριν καν προλάβει να αρθρώσει λέξη ο πυρασβέστης, ο Μανούσος όρμηξε προς τον Σικελιανό, τράβηξε το όπλο που είχε μαζί του ο Roberto και με απόλυτη ψυχραιμία πυροβόλησε όλους τους εφήβους που συμμετείχαν στο όργιο της βραδιάς εκείνης. Το ξημέρωμα βρήκε τον Roberto και τον Λέντη να κοιτάζουν το άδειο εξάσφαιρο στα χέρια του Μανούσου και το δωμάτιο πλυμμηρισμένο με αίματα και μυαλά της Μορφίνης και των εραστών της.
Την επόμενη μέρα οι τρεις τους είχαν φύγει για την Σικελία και σε λιγότερο από μία εβδομάδα ήταν στην Κούβα. Η γυναίκα του Λέντη έχασε όλα τα χρήματά της εκείνη τη βραδιά και σήμερα είναι μοναχή. Ο Roberto πέθανε μετά από έξι μήνες από καρκίνο του δέρματος που είχε σχηματίσει πριν γυρίσει στην Ελλάδα και ξανασυναντήσει το Λέντη τη μοιραία εκείνη βραδιά. Ο Λέντης τώρα είναι γνωστός σαν Armando ο ποιμένας και ζει στην Κούβα μαζί με τον γιο του, Chavito, ή Μανούσο, όπως τον γνωρίσαμε εμείς. Και η Μορφίνη συνεχίζει τα όργια με τους φίλους της, όπου κι αν έχει πάει... Λένε μάλιστα ότι άρχισε πάλι το κάπνισμα...

Αυτή λοιπόν ήταν η ιστορία του Λέντη του πυρασβέστη και της κόρης του. Όσους διαβάσατε μέχρι εδώ, τουλάχιστον μπόρεσα να σας προξενήσω μια αγωνία για να διαβάσετε το τέλος ή απλά είστε φλώροι και ήρθατε κατευθείαν να δείτε τα πλάγια γράμματα επειδή βαριέστε. Ελπίζω να σας άρεσε. Συμβουλές δέχομαι από όσους το διάβασαν, συγχαρητήρια δε δέχομαι από κανέναν. Και μια συμβουλή: μην αφήνετε την αγωνία να σας παρασύρει. Ο Chavito σκότωσε επτά άτομα με εξάσφαιρο;

Πως σφάζουμε και μαγειρεύουμε ένα ωζό

Αφού λοιπόν αφαιρέσαμε τον καπιταλισμό από ένα μπουκάλι Coca-Cola, μας έπιασε πείνα. Ήρθε η ώρα λοιπόν να σφάξουμε ένα ωζό. Προτιμούμε αρνί, διότι είναι εύκολο να το βρούμε ακόμη και στο Google. Τώρα αν εσείς θέλετε να δοκιμάσετε με Grizzlie ή με γαλάζιο καρχαρία είναι δική σας ευθύνη.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΔΙΝΕΙ ΟΔΗΓΙΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΟΥΝ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ ΕΚΜΑΘΗΣΗ, ΟΥΤΕ ΦΥΣΙΚΑ ΤΙΣ ΣΧΟΛΕΣ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΩΝ ΕΚΔΟΡΟΣΦΑΓΕΩΝ. Η ΧΡΗΣΗ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΚΕΙΜΕΝΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΣΥΝΟΔΕΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ Η ΣΦΑΓΗ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΟΜΙΜΑ. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΥΤΟ ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ ΕΧΕΙ ΜΕ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΣΦΑΓΕΣ 'Η/ΚΑΙ ΖΩΟΚΛΟΠΕΣ.

Βήμα 1ο: Ακονίζουμε τα μαχαίρια για να είμαστε σίγουροι ότι θα κάνουμε κοψίματα ακριβείας με την ελάχιστη δυνατή προσπάθεια. Εννοείται πως έχουμε αγοράσει κατάλληλα μαχαίρια από το κατάλληλο μαγαζί και δεν πάμε με το νυχοκόπτι να σφάξουμε ολόκληρο ωζό.

Βήμα 2ο: Προσεγγίζουμε το ωζό ήρεμα και χαλαρά, χωρίς να δηλώνουμε την επόμενή μας κίνηση, εκτός κι αν έχουμε όρεξη για κυνήγια. Ρίχνοντάς το κάτω, αυτό μπορεί να μη δείξει και καθόλου αντίσταση μέχρι να του βάλουμε το μαχαίρι στο λαιμό. Τότε όσο και να τσινάει είναι αργά.

Μπορεί εδώ για το ωζό η διαδικασία να τελείωσε, αλλά για εμάς έχει πολύ ακόμη.

Βήμα 3ο: Μετακινούμε το ωζό από το λερωμένο με αίματα τόπο της σφαγής. Μπορεί να μη φαίνεται σημαντικό βήμα, αλλά όταν αρχίσει η μυρωδιά να μας μπαίνει στα ρουθούνια κατά τη σφαγή θα σου πω εγώ.

Βήμα 4ο: Ξεκινάμε κόβοντας ανάμεσα στα πισινά πόδια και πηγαίνωντας προς τα μπροστινά να γδέρνουμε το δέρμα του ωζού.

Βήμα 5ο: Εξαρθρώνουμε τα πίσω πόδια από το γόνατο. Ζορίστε το το ωζό όσο θέλετε, δεν πονάει.

Βήμα 6ο: Κρεμάμε το αρνί με ένα τσιγέλλι που περνάει ανάμεσα στα δύο κόκκαλα κάθε ποδιού (αντίστοιχη κνήμη και περόνη για το ανθρώπινο πόδι).

Βήμα 7ο: Επανερχόμαστε στη διαδικασία του γδαρσίματος. Προσεκτικά αφαιρούμε όλο το δέρμα από το αρνί. Τούτο είναι και ένα από τα πιο δύσκολα κομμάτια της διαδικασίας. Χρειάζεται αρκετή δύναμη για να αφαιρεθεί το δέρμα από την πλάτη του ωζού. Προτιμάται και η διαδικασία του φουσκώματος, αλλά ΠΡΟΣΟΧΗ: ΜΗΝ ΕΙΣΠΝΕΥΣΕΤΕ!!!

Βήμα 8ο: Παίρνουμε μια βαθιά ανάσα και ανοίγουμε το στέρνο του ωζού. Αν μας έρθει να ξεράσουμε τα κρατάμε μέχρι να τελειώσουμε και μετά ξερνάμε με την ησυχία μας μακρυά από το ωζό.

Βήμα 9ο: Αφαιρούμε με προσοχή τα εσωτερικά μέρη του ωζού και ιδιαίτερη προσοχή δίνουμε στα άντερα. Μια παραπάνω αν έχουμε σκοπό να συνοδέψουμε το αρνί με συκωτάκι, νεφρό, πνευμόνια ή καμιά μαγειρίτσα για το Πάσχα.

Βήμα 10ο: Συνεχίζουμε μοιράζοντας το ωζό σε μερίδες. Μετά κρατάμε όσο θέλουμε και βάζουμε το υπόλοιπο στον καταψύχτη ή το χαρίζουμε σε κανένα φίλο να το φάει αυτός ή κανονίζουμε μια μεγάλη παρέα και κοπανάμε ολόκληρο το αρνί μέχρι να πεις αλάτι.

Αφού δώσαμε τις κατάλληλες οδηγίες για τη σφαγή του προβάτου, ήρθε η ώρα να πούμε και πως θα το μαγειρέψουμε. Τρεις συνταγές θα δωθούν για να εκμεταλευτούμε όσο πιο πολλά μέρη του ωζού μπορούμε: Αρνάκι στο ταψί με λάδι και ρίγανη, παϊδάκια στα κάρβουνα και αρνάκι καπαμά.

Αρνάκι στο ταψί με λάδι και ρίγανη για 6 άτομα:
1,5 κιλό αρνάκι, κατά προτίμηση από τα μπροστινά μέρη
1/4 κούπα τσαγιού ελαιόλαδο
Χυμός δύο λεμονιών
1 κουτάλι της σούπας ρίγανη
Αλάτι
Πιπέρι

Πλένουμε το αρνί και του βάζουμε αλάτι, πιπέρι και ρίγανι. Το βάζουμε στο ταψί και ρίχνουμε πάνω το λάδι και το λεμόνι. Βάζουμε μια κούπα με νερο και ψήνουμε στους 180 με 200 βαθμούς Κελσίου.


Αρνάκι καπαμά:
1/2 κιλό ώμος αρνιού
3 κουταλιές βούτυρο
5 τομάτες σε πολτό
1 φρεσκοκομμένο κρεμύδι
1 πρέζα ζάχαρη
1 κουταλάκι τσαγιού κανέλα
Αλάτι
Πιπέρι

Πλένουμε το αρνί και το κόβουμε μερίδες. Ζεσταίνουμε το βούτυρο στην κατσαρόλα και βάζουμε το αρνάκι και το κρεμμύδι. Το αφήνουμε να ψηθεί μέχρι να πάρει χρώμα. Βάζουμε τα υπόλοιπα υλικά και περιμένουμε μια ώρα μέχρι να ψηθεί το αρνί.


Παϊδάκια στα κάρβουνα:
1 κιλό παϊδάκια
Αλάτι
Πιπέρι
2 κούπες ελαιόλαδο
1 κούπα χυμό λεμονιού

Βάζουμε τα παϊδάκια στη σχάρα και αλατοπιπερώνουμε γύρω-γύρω. Ρίχνουμε το λάδι και το λεμόνι. Βάζουμε τη σχάρα στα κάρβουνα και περιμένουμε να ψηθούν τα παϊδάκια.

Πως αφαιρούμε τον καπιταλισμό από ένα μπουκάλι Coca-Cola

Κατ'αρχήν, το μπουκάλι δεν το αγοράζουμε, αλλά ζητάμε από κάποιον να μας το χαρίσει, διότι αγορά=καπιταλισμός. Μετά ανακατεύουμε το μπουκάλι μέχρι να κουραστούν τα χέρια μας και ανοίγουμε σιγά-σιγά το καπάκι για να φύγει το ανθρακικό, διότι ανθρακικό=καπιταλισμός. Μετά από αυτό, στο μπουκάλι έχουμε χρωστικές και γλυκαντικά. Αδείαζουμε το μπουκάλι διότι χρωστικές=καπιταλισμός και γλυκαντικά=καπιταλισμός. Οπότε τώρα έχουμε ένα πλαστικό μπουκάλι. Πετάμε το πλαστικό μπουκάλι, διότι πλαστικό=πετρέλαιο και πετρέλαιο=καπιταλισμός, οπότε το μόνο που μένει είναι το ταμπελάκι με την τιμή. Το πετάμε και αυτό διότι χρήμα=καπιταλισμός και... ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ: Μόλις αφαιρέσατε τον καπιταλισμό από ένα μπουκάλι Coca-Cola!!!

The Little Red Riding Hood Opera

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η παρακάτω όπερα είναι γραμμένη για ανθρώπους που σέβονται την ποιοτική στιχουργική και μουσική. Είμαι ανοιχτός σε σχόλια και προτάσεις για τη βελτίωσή μου, εφόσον γίνονται με σοβαρότητα, από άτομα που γνωρίζουν το αντικείμενο, είτε αυτοί είναι συνάδελφοι στιχουργοί και μουσικοσυνθέτες, είτε είναι ενημερωμένοι ακροατές που ζητούν την ποιότητα. Ευχαριστώ.


Πρόλογος
Μια φορά κι ένα καιρό
Σ'ένα δάσος μαγικό
Ζούσε ένα κοριτσάκι
Από σπίτι, από τζάκι
~~~~~~~~~~~~~~
Πάντα κόκκινα φορούσε
Και στο δάσος τριγυρνούσε
Εκεί έμενε η γιαγιά της
Που είχε φτάσει στα στερνά της


Πράξη πρώτη
Η μαμά της συμβουλεύει
Το λύκο να μην τον γυρεύει
Αλλά ένα μεσημέρι
Της την έστησε καρτέρι
~~~~~~~~~~~~~~
Σκύβει, λούλουδα μαζεύει
Αλλά αυτός παραμονεύει
Κι όπως του 'στηνε τον κώλο
Πάει και της το βάνει όλο


Πράξη δεύτερη
Αχ και βαχ η κοπελούδα
Της το πέρασε σα σούβλα
Κι όσο του αντιστεκόταν
Ολοένα ζοριζόταν
~~~~~~~~~~~~~~
Τώρα ποιος να την ακούσει
Όσο δυνατά κι αν σκούζει;
Μες στο δάσος μοναχή
Που η φωνή της να ακουστει;


Πράξη Τρίτη
Όταν τέλειωσε ο λύκος
Λέει "μωρό μου είσαι μύθος
Βγάζεις λίγο την κουκούλα
Να δω τη γλυκιά φατσούλα;"
~~~~~~~~~~~~~~
Βγάζει η κοπελιά την κάπα
Κι ήτανε ρυτιδιασμένη
"Σου την έφερα μαλάκα
Είμαι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας μεταμφιεσμένη!!!"


Εποδός
Σου την έφερα μαλάκα
Είμαι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας μεταμφιεσμένη!!!
Σου την έφερα μαλάκα
Είμαι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας μεταμφιεσμένη!!!

Είμαι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας μεταμφιεσμένη!!!
Είμαι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας μεταμφιεσμένη!!!
Είμαι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας μεταμφιεσμένη!!!
Είμαι η γιαγιά της Κοκκινοσκουφίτσας μεταμφιεσμένη!!!



Encore
Έτσι ο λύκος ο κακός
Ντροπιασμένος και σκυφτός
Επιστρέφει στη φωλιά του
Το 'πηρε το μάθημά του
~~~~~~~~~~~~~~
Κι η γιαγιά μετά από χρόνους
Πήρε έρωτα με μπόνους
Και για χρόνια χαμογέλα
Που 'χε τη χαρά στα σκέλια