Κυριακή 24 Μαΐου 2009

Ένα μύδι κι ένα στρείδι...

ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΗ ΦΥΣΗ. ΕΤΣΙ ΝΑ ΤΑ ΛΕΜΕ ΑΥΤΑ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΥΠΕΡΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ, ΑΛΛΙΩΣ ΚΑΤΑΝΤΑΕΙ ΜΑΛΑΚΙΑ. ΤΟ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΜΑΛΑΚΙΑ ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ.

Ένα μύδι σαμιαμίδι
Το τσιγάρο του το στρίβει
Κι ένα στρείδι σαν το γλάρο
Που πετάει πριν το χάρο
Να το πάρει για ταξίδι
Το καημένο μας το στρείδι
Γιατί έχει και γονίδι
Από σολωμό του βάθους
Όπως έχουν οι ντομάτες
Για να αντέχουνε στα κρύα
Όπως μια μικρή κυρία
Που τις τρώει κι απολαμβάνει
Το κουκί και το ρεβύθι
Που έχουν γεύση από χαβιάρι
Και μυρίζουνε ντολμάδες
Και ελπίζω μία μέρα
Να τα βγάλουν σ' άλλο σχήμα
Κι όχι μόνο γραμματάκια
Και ζωάκια και καρδούλες
Κι ο κιμάς ο μοσχαρίσιος
Που φυτρώνει στην αυλή μου
Σαν καπνός καλλιεργείται
Και μιλώντας για καπνό
Τώρα πια μεταλλαγμένο
Έγινε και το χασίς
Για να βλέπεις ροζ ποντίκια
Όταν θα το καταπιείς
Που τα έβλεπες και πριν
Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα
Γιατί έχω μεταλλάξει
Τα γονίδια του μπαμπά σου
Και του έδωσα αντοχές
Για να αντέχει φασαρίες
Μουσική και ροκ εντ ρολ
Και για να μη σου τα πρήζει
Όταν είναι δυνατά
Αλλά μιας και είπα πρήζει
Μάλλον εννοούσα πρίζα
Γιατί πλέον τεκνοποιείς
Με φισάκια κι ιστορίες
Κι αναβάθμιση χρειάζονται
Μια φορά στην τριετία
Γιατί αλλάζουν οι μορφές τους
Αλλιώς θα πηδάς γριές
Που γριές πια δεν υπάρχουν
Γιατί βρήκα το ελιξήριο
Που το πίνουνε και νιώνουν
Και καμιά τους δεν πεθαίνει
Και γι'αυτό η γη γεμίζει
Σαν ακρίδες, κατσαρίδες
Πλήθος άνθρωποι φωνάζουν
Ένα μύδι κι ένα αρχίδι
Κάνανε τον Αρχιμήδη.