ΠΡΟΣΟΧΗ!! Μην κατηγορείτε την Μπεμπέ Λιλή γιατί και η δική σας η γενιά δεν ήταν καλύτερη. Πάμε να δούμε.
Η γιαγιά μας η καλή Έχει κότες στην αυλή Κότες και κοτόπουλα Χήνες και χηνόπουλα (2)
Άσπρη πάπια με παπιά Γάιδαρο με τόσα αυτιά Γαλοπούλες κι ένα γάλο Φουσκωμένο και μεγάλο (2)
Και τον πρώτο πετεινό Μέσα σ’όλο το χωριό Που λαλεί καθέ πρωί Στης γιαγιάς μας την αυλή.
Η γιαγιά μας η καλή Έχει ραπτομήχανη Και γαζώνει και μπαλώνει Του παππού το πάντελόνι.
Το ωραιότατο παράδειγμα. Η γυναίκα κλεισμένη στο σπίτι, δούλα του άντρα. Ας πρόσεχε ο παππούς όταν φυστίκωνε την κόρη του γείτονα στα λαγκάδια να μην ξήλωνε το παντελόνι του. Ουστ!!
Στην καρέκλα την παλιά με κατάσπρα τα μαλλιά Ο γερο -παππούς κοιμάται μη μιλάτε– μη μιλάτε.
Μουρμουρίζει σιγανά μες στον ύπνο και γελά Μη μιλάται και ξυπνήσει γιατί τ’ όνειρο θα σβήσει.
Κι είναι τ’ όνειρο γλυκό κι είναι τόσο μαγικό Ο παππούς βλέπει λιγάκι πως ξανάγινε παιδάκι.
Τη χαρά του που και που βλέπει ακόμα ένάν παππού Που τον εκρατά στα στήθια και του λέει παραμύθια.
Στην καρέκλα την παλιά με κατάσπρα τα μαλλιά Ο γερο –παππούς κοιμάται μη μιλάτε– μη μιλάτε.Θέλεις να σου πω τι όνειρο βλέπει ο δικός μου ο παππούς και γελάει; Δεν είναι καλύτερο από την παιδεραστία αλλά κι η δική σας η γενιά είχε τα αντίστοιχα τραγουδάκια για τους παππούδες.
Π.: Δεν περνάς, κυρα -Μαρία δεν περνάς, δεν περνάς. Δεν περνάς, κυρα -Μαρία δεν περνάς, περνάς.
Μ.: Θα υπάγω εις τους κήπους δεν περνώ, δεν περνώ. Θα υπάγω εις τους κήπους δεν περνώ, περνώ.
Π.: Τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς, δεν περνάς. Τι θα κάνεις εις τους κήπους δεν περνάς, περνάς.
Μ.: Θα μαζέψω δυο βιολέτες δεν περνώ, δεν περνώ. Θα μαζέψω δυο βιολέτες δεν περνώ, περνώ.
Π.: Τι τις θέλεις τις βιολέτες δεν περνάς, δεν περνάς. Τι τις θέλεις τις βιολέτες δεν περνάς, περνάς.
Μ.: Θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ, δεν περνώ. Θα τις δώσω της καλής μου δεν περνώ, περνώ
Π.: Και ποια είναι η καλή σου δεν περνάς, δεν περνάς. Και ποια είναι η καλή σου δεν περνάς, περνάς.
Η κυρά - Μαρία διαλέγει από τον κύκλο ένα παιδί, λ.χ. τη Σούλα, και λέει:
Η καλή μου είναι η Σούλα δεν περνώ, δεν περνώ. Η καλή μου είναι η Σούλα δεν περνώ, περνώ.
Τότε η Σούλα αφήνει τον κύκλο και βγαίνει έξω, πιάνεται σταυρωτά με την κυρά -Μαρία και τριγυρίζουν κι οι δυο μαζί τραγουδώντας τα επόμενα και διαλέγοντας άλλες «καλές».
Και ποια άλλη είναι η καλή σου δεν περνάς, δεν περνάς. κ.λ.π. Η καλή μου είναι η Στέλλα. Ο καλός μου είναι ο Φάνης. κ.λ.π.
Στο παραπάνω κομμάτι βλέπουμε πως γινόταν τα χαριεντίσματα και οι αλλαξοκωλιές μεταξύ μικρών παιδιών, ετεροφυλικά αλλά και ομοφυλικά. Όπου δηλαδή το πρώτο παιδί διαλέγει τον καλό του ή την καλή του και μετά εκείνο κάνει τη Μαρία (όπως όταν παίζεται το παιχνίδι "Η Ντίνα και οι 49 γαμιάδες" ένας από τους 50 φαντάρους στο θάλαμο πρέπει να κάνει τη Ντίνα) και μετά διαλέγει κάποιο άλλο και πάει λέγοντας. Ωραία πράματα.
Φεγγαράκι μου λαμπρό, φέγγε μου να περπατώ, να πηγαίνω στο σχολειό, να μαθαίνω γράμματα, γράμματα σπουδάματα, του θεού τα πράματα.
Αίσχος, ντροπή και όνειδος!! Ένα τραγούδι που συντηρεί εδώ και αιώνες μία κοινωνία Χριστιανών και Εβραίων (του θεού τα πράματα) αλλά και μία κοινωνία της οποίας μοναδικός σκοπός είναι να παπαγαλίζονται οι γνώσεις που προσφέρει το σχολείο και να τροφοδοτεί τα πανεπιστήμια.
Δέκα μικρ’ αραπάκια σε μια γειτονιά Χάθηκε το ένα και μείνανε εννιά.
Γειτονιά η γκέτο;
Εννιά μικρά αραπάκια παίζανε κρυφτό Κρύφτηκε το ένα και μείνανε οχτώ.
Μήπως κρυβόταν από την αστυνομία και το ένα το πιάσανε;
Οχτώ μικρά αραπάκια φρούτα τρων κλεφτά Πιάστηκε το ένα και μείνανε εφτά.
Γιατί άσπρε φίλε μου, εσύ είσαι τίμιος και δεν έχεις φάει φρούτα κλεφτά;
Εφτά μικρά αραπάκια ξύπνησαν πριν φέξει Τόνα ξανακοιμήθηκε και μείναν μόνο έξι.
Γιατί ξύπνησαν πριν φέξει και γιατί αυτό που ξανακοιμήθηκε χάθηκε; Μα γιατί δεν πήγε να δουλέψει και το αφεντικό του το σκότωσε.
Έξι μικρά αραπάκια στη βροχή κοιμούνται Πούντιασε το ένα πάει και μείναν μόνο πέντε.
Αλλά και τα άλλα έξι τελικά δούλοι παρέμειναν και κοιμούνται στη βροχή.
Πέντε μικρά αραπάκια μπαίνουν στη σειρά Ξέφυγε το ένα πάει και μείναν τέσσερα.
Τους έβαλε λοιπόν στη σειρά δεμένους το αφεντικό να σύρουν ζευγάρι αλλά το ένα την έκανε.
Τέσσερα μκρά αραπάκια πάνε στην κυρία Κράτησε τα ένα πάει και μείναν μόνο τρία.
Από τα τέσσερα που έμειναν κάποιο έπρεπε όμως να ευχαριστήσει και την κυρία γιατί το αφεντικό έπινε, είχε δουλειές, είχε πατήσει και τα 55, δε μπόραγε.
Τρία μικρά αραπάκια πάνε στο σχολείο Έμεινε το ένα πάει και μείναν μόνο δύο.
Κανονικά εκείνα τα δύο που φεύγουν δε θεωρούνται χαμένα και αμόρφωτα;
Δύο μκρά αραπάκια έρχονται σε μένα Κράτησα το ένα πάει κι έμεινε μόνο ένα.
Τελικά στη ζητιανά κατέληξαν και χωρίστηκαν.
Ένα μικρό αραπάκι βρίσκει μια γυναίκα Την παντρεύεται και κάνει αραπάκια δέκα.
Γιατί αν δε γεννήσει το αραπάκι πού θα βρούμε δούλους;
Σα δε ντρεπόμαστε λέω 'γω!!
ΜΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΕ ΤΗ ΜΠΕΜΠΕ ΛΙΛΗ!! Εσείς που στον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τα τραγούδια σας λέγατε ελεύθερα "Θα φέρω τον αράπη, το μαύρο, το σκύλο, τον μπλακ, τον ταμ-ταμ-ταμ" κι εμείς αν πούμε "άντε γαμήσου" μας χώνετε πρόστιμα από το ΕΣΡ και βάζετε το ασπρόμαυρο ταμπελάκι στους δίσκους μας. Άσπροι, μαύροι, κίτρινοι, κόκκινοι, σεξ κάνουν όλοι, αλλά αράπη λευκό δεν έχω δει ποτέ μου. Ποιός είναι ο μηχανορράφος κύριοι και ποιός πέρασε υποσυνείδητα μυνήματα στη νέα γενιά; Πόσων από εσάς τα παιδιά ήξεραν ότι ο αράπης είναι προσβλητική λέξη πριν γίνουν δέκα-δώδεκα χρονών;
Ως γνωστόν, όταν γεράσει ο διάβολος γίνεται καλόγερος. Γλύφει εκεί που έφτυσε αλλά κυρίως το αντίθετο: Γίνεται πολέμιος του ίδιου του εαυτού του. Τουλάχιστον μην προβάλλετε τους εαυτούς σας ως καλύτερους.
