ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα φετινά κάλαντα δεν είναι διά το
mainstream κοινό. Κάνω μία στροφή στην ποιότητα, και θα ήθελα να
αφιερώσω το παρακάτω ποίημα σε εκείνους τους άθεους που δεν έχουν κανένα
ταμπού - απομεινάρι των θρησκειών του περιβάλλοντός τους. Αν δεν είστε
υπέρ της βλασφημίας, σας παρακαλώ να περιμένετε το επόμενό μου ποίημα.
Επίσης, κυμαίνονται σε ρυθμούς παραδοσιακούς.
Χριστούγεννα, πρωκτούγεννα, πρώτη γιορτή του χρόνου,
με ρεβεγιόν στην Πάολα, διπλές οι δόσεις πόνου.
Για δέστε όλοι, μάθετε, πως ο Χριστός γεννάται,
κι αύριο δεν έχετε δουλειά, κι οληνυχτίς γαμάτε.
Γεννάται κι αναθρέφεται με μέλι και με γάλα,
και για εμάς να σταυρωθεί απάνω στην τραμπάλα.
Το μέλι τρώνε οι μέλισσες, το γάλα οι γαλατάδες,
και σπέρμα από βίσονα να λούζονται οι κυράδες.
Τα κάλαντά μου μελετούν πτυχές της ιστορίας
που είναι ταμπού για τους πιστούς της καθεμιάς θρησκείας.
Τα τραγουδούνε τα παιδιά, οι άντρες κι οι κοπέλες,
μαζί με το Freestyler και suckers gettin' jealous.
Εγέννησε η Παναγιά, και έμεινε παρθένα,
κι έκανε γυιό θεάνθρωπο (στ'αρχίδια μου κι εμένα).
Το κωλοπαίδι ο Χριστός, δεν έκανε και πράμα,
της Παναγίας ο πρωκτός είναι μεγάλο θάμα.
