Υιο, ένα, δύο
ένα, δύο, υιο
για όλα τα ατομάκια εκεί έξω
που νομίζουν ότι η ποίηση είναι για φλώρους
τους κατουράω
υιο, μαδαφάκα μπιτς
και πάει κάπως έτσι
Είμαι ο θεός,
ο αυθεντικός,
ο ένας και μοναδικός.
Είσαι μικρός,
πολύ μικρός,
και σε γαμάω γιατί είσαι μικρός
Μη βιαστείς να με πεις παιδεραστή
γιατί θα σου γαμήσω το μουνί.
Η αδερφή σου λέει πως είναι δεκαοχτώ
κι ας δείχνει δώδεκα,
τι φταίω εγώ;
Χώνεις ραπς πάνω στο μπιτ
μα σε γαμάω γιατί είμαι ποιητής
έχω και χαρτιά που το αποδεικνύουν
και συχνάζω σε ποιητικές βραδιές.
Όου, γιες,
όσο εσύ γυρίζεις
σε καταγώγια, ραπάρεις και βρίζεις,
εμείς το κρατάμε αυθεντικό
απ'το χίλια εννιακόσια...
Προ Χριστό!
Είμαστε πιο ολντ σκουλ
κι εσύ δεν είσαι κουλ
γιου σούνταβ στέιντ ιν σκουλ
κρολ μπακ του γιο μαμ εντ κράι λάικ α φουλ
Υιο, αυτό ήτανε
Πόετρι φορ δε μάσις κρου, πι έφτι εμ
Ρισπέκτ στην ποίηση παλιοκαθίκια
Υιο
